Najnowszy testament - Stanisław Michalkiewicz

W ostatnich kilku latach w felietonistyce Stanisława Michalkiewicza - a czytelnicy wiedzą, że zajmuje się on głównie sprawami politycznymi - pojawiają się coraz częściej dziwnie brzmiące w kontekście hucznie obchodzonych kolejnych rocznic zwycięskiej, bezkrwawej rewolucji Solidarności nazwy razwiedka albo nasi okupanci. Wydaje się, że należą one do tzw. minionej epoki. Czyżby zatem po okresie zainteresowania sprawami bieżącymi p. Stanisław zajął się publicystyką historyczną?
Nic podobnego. Jak będą mogli stwierdzić czytelnicy Najnowszego Testamentu, Michalkiewicza wciąż interesuje teraźniejszość i jej rozwinięcie w przyszłości.
Być może jego najnowsza książka nie nastraja optymistycznie, ale skąd czerpać optymizm w czasach pogłębiającego się kryzysu politycznego, gospodarczego, a przede wszystkim moralnego? Otóż jest całkiem prawdopodobne, że pocieszenie znajdziemy właśnie w tej książce, bo zrozumiawszy dzięki autorowi przyczyny zjawisk kryzysowych, z łatwością znajdziemy sposoby wyjścia ze stanu apatii, przygnębienia i depresji.

Zdaję sobie sprawę, że lektura nie nastraja optymistycznie, że książka jest rodzajem kroniki agonii, ale trudno - moim celem jest przede wszystkim przedstawienie sytuacji i kierunku jej ewolucji, ponieważ warunkiem podjęcia skutecznego remedium - o ile jest ono jeszcze w ogóle możliwe - jest trafna diagnoza. Być może z tego powodu książka wzbudzi sprzeciw, zwłaszcza wśród ludzi przekonanych, że wszystko powinno się zakończyć wesołym oberkiem...

Stanisław Michalkiewicz jest znanym i uznanym felietonistą, popularyzatorem idei wolnościowej i wiedzy ekonomicznej, autorem kilkunastu książek, m.in. "Na gorącym uczynku", "Protector traditorum", "Dobry zły liberalizm", "Logika wystarczy", "Polska ormowcem Europy", "W przededniu końca świata", "Na niemieckim pograniczu..."