Był to zaledwie wierzchołek wierzchołka mafijnej rzeczywistości III RP, bo podobnych ofiar w ostatnich latach było wiele ? setki wspaniałych trupów. Zwłaszcza rzekomo samobójcza śmierć ostatniego z nich, Andrzeja Leppera, była szczytem szczytów absurdu, tak wielkim, że wydawało się wręcz czymś nieprawdopodobnym, iż w ogóle ktoś w taką wersję uwierzył. Przyjąwszy, że Lepper zabił się sam, na moment przed śmiercią przez powieszenie musiałby wejść na krzesło, następnie, już na nim stojąc, musiałby starannie wytrzeć z niego wszystkie odciski palców, potem założyć sobie na szyję pętlę i z kolei musiałby z tej pętli wytrzeć dokładnie wszystkie odciski palców. Na koniec jeszcze musiałby zniszczyć chusteczkę czy cokolwiek innego, czym wycierał to wszystko, bo niczego takiego nie znaleziono.

Pytanie - kto w momencie samobójczej śmierci zadaje sobie tyle trudu, by tak skrupulatnie wytrzeć własne odciski palców? I po co Andrzej Lepper miałby to robić? Zwłaszcza że na miejscu śmierci nie znaleziono niczego, czym można by to zrobić. A jednak prokurator chciał, by opinia publiczna uwierzyła, że Lepper wszedł na krzesło, po czym wytarł ślady odcisków palców, następnie założył pętlę na szyję i znów wytarł ślady odcisków palców, zniszczył „narzędzie” wycierania owych śladów i dopiero potem się powiesił. Trzeba przyznać, że, jak na samobójcę, Andrzej Lepper zatroszczył się o zadziwiająco wiele rzeczy - rzeczy, o które nie zatroszczył się chyba jeszcze nigdy żaden samobójca przed nim. Wydawało się zatem, że poprzeczka absurdu jego śmierci postawiona jest tak wysoko, że jej pokonanie będzie po prostu niemożliwe.

Gdy wieczorami patrzysz w niebo, widzisz tylko tajemniczą i niepokojącą przestrzeń. 
Granatowa otchłań przetykana mrugającymi gwiazdami stanowi zagadkę, nad którą pewnie się zastanawiasz. Jednak naukowy język, którym zwykle opisuje się Wszechświat, sprawia, że zamiast zgłębiać teorię Wielkiego Wybuchu, czujesz, że zaraz wybuchnie ci głowa.

Właśnie dlatego musisz przeczytać tę książkę. Christophe Galfard, uczeń samego Stephena Hawkinga, zabierze cię na niezwykłą wyprawę 10 milionów lat świetlnych od Ziemi, pokaże powierzchnię gasnącej gwiazdy lub zmniejszy cię do rozmiarów atomu. Dzięki sile wyobraźni, bez trudnych definicji i skomplikowanych obliczeń odkryjesz prawdziwe piękno Wszechświata.

Międzynarodowy bestseller

Najnowsza pozycja spod pióra Sławomira Mentzena oraz kontynuacja formatu rozpoczętego w Sanacji Plus.

„Tak jak latami używano etykiety "oszołoma" aby piętnować prawicę, tak teraz młodzież etykietuje słowem "szur”. Obrywa się tym epitetem oczywiście głównie działaczom i sympatykom Konfederacji, którą miałem przyjemność niedawno współtworzyć.

Czy to etykietowanie jest uczciwe?

Cywilizowany Świat Zachodu zgodził się na pandemię COVID-19 bez zadawania zbędnych pytań. I zgodził się bez konieczności weryfikowania odpowiedzi na podstawowe, chociaż w ogóle niepostawione pytania. Świat Zachodu zgodził się też na bezprecedensowe w historii zatrzymanie swoich gospodarek. Społeczeństwa najbardziej uprzemysłowionych państw świata – około 3 miliardów ludzi – poddały się presji i wyraziły zgodę na areszty domowe bez próby pobieżnego przynajmniej zweryfikowania istoty pandemii COVID-19. Wypełniły polecenia władz i nakazy mediów bez sprzeciwów, bez protestów. To nie są przypuszczania czy teorie spiskowe – to widoczny, oczywisty efekt działania niezbyt wymyślnej inżynierii społecznej, socjotechnicznych i prawnych zabiegów rządów wspomaganych przez masowe media.

„Sanacja plus” to zbiór kilkudziesięciu felietonów powstałych w latach 2016-2018, czyli w czasie rządów Beaty Szydło. Teksty traktują o polityce, gospodarce i ekonomii. Najczęściej dotyczą kolejnych posunięć Prawa i Sprawiedliwości, które nieodmiennie wydają się być inspirowane przedwojenną Sanacją.