Egzotykę spotyka się również w Polsce, dlatego w najnowszym zbiorze impresji Stanisław Michalkiewicz umieścił obok wspomnień z Ameryki i Azji także elementy egzotyki krajowej; zrobił to w przekonaniu, że nie tylko dorównuje ona zagranicznej, ale w porywach nawet ją przewyższa.

Stanisław Michalkiewicz odbył - jak sam pisze we wstępie, dzięki łaskawości swoich czytelników - w ostatnim dziesięcioleciu szereg podróży do Stanów Zjednoczonych i Kanady, o czym traktuje znakomita część dzieła, ale również do tak odległych miejsc jak Australia, Wietnam, Laos czy Tajlandia. Owocem niezliczonych wizyt oraz spotkań z ludźmi jest właśnie ta książka, w której, tak charakterystycznym dla siebie żywym, pełnym erudycji językiem, Autor opisuje swoje wrażenia, często z zaskakującymi spostrzeżeniami i puentami, jak również solidną podbudową historyczną.

Pierwsza książka o kulisach rywalizacji dwóch gigantów – największych na świecie producentów komiksów – Marvela i DC.

Tytani świata komiksów, niczym Cola i Pepsi, od ponad 50 lat prowadzą nieustającą wojnę o dominację. Stawką w tej bezpardonowej, często wyniszczającej walce są nie tylko wyniki sprzedaży, ale również wpływ na kulturę masową oraz serca milionów fanów na całym świecie.

DC rozpoczęło modę na superbohaterów tworząc w 1938 roku Supermana a zaraz po nim Batmana i Wonder Woman. Komiksy o Wielkiej Trójcy sprzedawały się w milionach egzemplarzy rocznie i ukształtowały wyobraźnię całego pokolenia… siedmiolatków. Bo dopóki do gry w latach 60. nie wszedł mało znany wydawca, niejaki Marvel, komiksy były zajęciem niegodnym dorosłych, a nawet młodzieży. Odtąd wszystko się zmieniło: DC reprezentowało Amerykę Eisenhowera, Marvelowi było bliżej do Kennedy’ego. Marvel był młodszy, modniejszy i prawdopodobnie spał z twoją dziewczyną. Ale to DC miało najsłynniejszych herosów. Wojna wisiała w powietrzu. W kolejnych latach Marvel stworzył Avengers, Hulka, Spider-Mana, X-Men i Iron Mana. „Marvel czy DC?” stało się dla fanów pytaniem tożsamościowym.

Nowe wydanie "Polskiego hydraulika", reportaży Macieja Zaremby Bielawskiego, reportera czołowego szwedzkiego dziennika "Dagens Nyheter", autora głośnych książek w tym wydanej ostatnio autobiografii "Dom z dwiema wieżami" nominowanej do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki.

Nie jest przypadkiem, że to właśnie Szwecja stała się w ostatnich latach przedmiotem czarnych mitów i opowieści fantastycznych. Jesteśmy przecież pilotem doświadczalnym nowoczesności. Tutaj wszystko, co tchnie postępem, nowe pomysły na życie, nowinki techniczne, a także reformy społeczne, przyjmuje się wcześniej – i przede wszystkim masowo.

Zdarza się, że po jakimś czasie te nowinki zostają odrzucane – także masowo i bez szerszej dyskusji. Pilot doświadczalny wychwycił błędy w konstrukcji. Tak to świat przyjmował jeszcze sześć lat temu. Dzisiaj mamy inną sytuację. Szwedzkie eksperymenty z nowoczesnością są przedstawiane w Moskwie, Warszawie, a nawet w Waszyngtonie jako objaw dekadencji, upadku moralnego i głupoty politycznej.

Zapadnia, człowiek i socjalizm to książka autorstwa Anatolija Fiedosiejewa, nazywanego pierwszym uciekinierem z ZSRS. Fiedosiejew był konstruktorem techniki wojskowej i spędził w ZSRS wiele lat swego życia. Dzięki temu miał okazję dokładnie i z bliska obserwować proces wpadania swej ojczyzny w pułapkę, od której nie miało być odwrotu. W swej publikacji bardzo obrazowo i precyzyjnie, jak na inżyniera przystało, opisuje kolejne etapy tworzenia państwa socjalistycznego, gospodarki planowej, nacjonalizacji.

„Poniemieckie” to błyskotliwa opowieść o losach domów, cmentarzy i rzeczy, od szaf po oleodruki.

Karolina Kuszyk – sama „wychowana na poniemieckim” – tropi ślady, wczytuje się we wspomnienia osadników i przesiedleńców, a przede wszystkim rozmawia – z przedstawicielami trzech pokoleń ludzi mieszkających w poniemieckich domach i korzystających z poniemieckich przedmiotów, ze zbieraczami i kolekcjonerami, z poszukiwaczami niemieckich skarbów, z regionalistami z ziem zachodnich i północnych odkrywającymi przedwojenną historię swoich małych ojczyzn.

„Co nas (nie) zabije. Największe plagi w historii ludzkości” pozwala spojrzeć nam na najmroczniejsze chwile w historii. Z lekkością i humorem poznać najtragiczniejsze zarazy oraz bohaterów, którzy z nimi walczyli.

Z tej książki dowiesz się, że zabić cię może:
• Taniec
• Brudne ręce
• Seks
• W zasadzie wszystko

Doskonałe niemal dziennikarskie śledztwo dwójki specjalistów, którzy opierając się na wiarygodnych dowodach opowiadają historię dżumy. Zaspokajają głód wiedzy na temat tej śmiertelnej choroby minionych czasów i jej możliwych następstw w przyszłości. Jakie są jej korzenie? I co najważniejsze czy może znowu zaatakować?

Wykorzystują relacje świadków, na podstawie informacji zawartych w księgach parafialnych odtworzyli życie w czasach zarazy i prześledzili losy zamkniętych społeczności skazanych na zagładę. Dzięki temu jak z puzzli stworzyli pamięciowy portret tego mordercy.

Co ukrywa, przemilcza i odrzuca oficjalna nauka: od archeologii przez medycynę, po fizykę i astronomię.

Autorytety akademickie odrzucają lub wyszydzają odkrycia sprzeczne z oficjalną nauką. Ta książka je ujawnia!

Stefan Dąmbski jako 16-letni żołnierz AK został egzekutorem – wykonywał wyroki na polskich kolaborantach, Niemcach, Ukraińcach, a później także na przedstawicielach nowej władzy. Jego spisana pod koniec życia spowiedź wciąż budzi kontrowersje. Z jednej strony jest świadectwem skrajnego poświęcenia dla Ojczyzny, z drugiej – pozbawionym emocji samooskarżeniem mordercy. Stawia pytanie o cenę wojennego bohaterstwa i granice patriotyzmu. Z biegiem lat jej antywojenne przesłanie zyskuje na znaczeniu.