O książce mówią wybitni recenzenci:

“Książka „W drodze do szczęścia i satysfakcji…”, to z jednej strony zbiór osobistych refleksji autora o spełnionym życiu, z drugiej strony przewodnik po przekonaniach, uznanych przez współczesną naukę i autorytety za wspierające poczucie szczęścia i satysfakcji a z trzeciej perspektywy to wartościowy zbiór ćwiczeń, składających się na swoisty „autocoaching”.
Książka proponuje zarówno rozmowę z samym/samą sobą poprzez inspirujące pytania, proponuje rozwiązania i modele sprawdzone przez autora, porusza i inspiruje cytowanymi bajkami i przypowieściami.
To konkretny i praktyczny zbiór myśli i przekonań, które mogą przydać się w drodze do osobistego, społecznego czy rodzinnego spełnienia. Praktyczna, konkretna, przyjemnie się ją czyta. Zachęcam do lektury.”

Bez względu na to, czy te rozważania dotyczą tematów gospodarczych, takich jak zatrudnienie, odsetki, pieniądz, bankowość, cykle koniunkturalne, podatki, dobra publiczne lub wzrost, problemów filozoficznych, jak podstawy wiedzy oraz w szczególności związek ekonomii z etyką, czy też rekonstrukcji i teoretycznego wyjaśnienia zjawisk historycznych i socjologicznych, jak wyzysk, powstanie i upadek cywilizacji, polityka międzynarodowa, wojna, imperializm, rola idei i ruchów ideologicznych w przebiegu ewolucji społecznej – wszystkie prowadzą ostatecznie do tylko jednego wniosku: prawo własności prywatnej jest niewątpliwie słuszną, absolutną zasadą i podstawą ciągłego, „optymalnego” postępu gospodarczego. Do powstania z ruin socjalizmu i przezwyciężenia stagnacji zachodnich państw opiekuńczych może wystarczyć wyłącznie bezkompromisowa prywatyzacja wszelkiej uspołecznionej, czyli państwowej własności oraz ustanowienie społeczeństwa opartego na umowach i poszanowaniu absolutnego charakteru prawa własności prywatnej.

Rewelacyjna historia ostatniego stulecia. 640 stron fascynujących faktów, o których mało kto wie. Napisana z pozycji „austriackiej”. Paula Johnsona nie muszę nikomu przedstawiać. Trudno dzisiaj o lepszego historyka współczesności.

W przeszłości jako środków płatniczych używano wielu rzeczy: żywego inwentarza, ziarna zbóż, przypraw, muszelek, paciorków, a w dzisiejszych czasach funkcje te pełni papier. Ale tylko dwie rzeczy stanowiły prawdziwy pieniądz: złoto i srebro.

Gdy papierowych pieniędzy jest zbyt dużo, wskutek czego trąca one swoja wartość, ludzie zawsze powracają do metali szlachetnych. Wiąże się to zwykle z ogromnym transferem majątku i tylko od Ciebie zależy, czy na tym skorzystasz, czy stracisz.

Nie przesadzę, jeśli stwierdzę iż jest to jeden z najmądrzejszych i najbardziej pouczający wykładów myśli ekonomicznej. Na niespełna 80 stronach, prawie dwa wieku temu Bastiat wyłożył zasady, które są aktualne do dzisiaj. I będą aktualne do dnia Sądu Ostatecznego. Problem w tym, że bardzo niewielu ekonomistów je rozumie, a jeszcze mniej stosuje.

Najsmutniejsze jest to, że mimo upływu – od śmierci Bastiata – ponad 150 lat nadal obowiązuje paradygmat o dobrej interwencji państwa, które w trosce o obywateli niszczy owoce naszej działalności. Trudno się dziwić. Paradygmat Ptolomeusza istniał ponad 160 lat po śmierci Kopernika. Te 160 lat od publikacji książki minęło 2 lata temu!