Bieda, bogactwo i polityka... - Thomas Sowell

Thomas Piketty[1] i jego Kapitał w XXI wieku, to kolejna pozycja napisana przez przedstawiciela klubu ludzi o mentalności antykapitalistycznej, takich jak choćby Jeremy Rifkin[2], Naomi Klein[3], a także laureaci ekonomicznej nagrody Nobla za rok 1981 – James Tobin[4], za rok 2008, Paul Krugman[5], oraz w roku 2014, Jean Tirole[6] – że wymienię tylko tych bardziej znanych. W Polsce do grupy tej należą m. in. prof. prof. Zdzisław Sadowski, Ryszard Bugaj, Stanisław Gomułka[7]. Slogan, który najlepiej charakteryzuje ten nurt brzmi: maksimum równości i etatyzmu, przy minimum wolności i rynku. Zacietrzewienie klubowiczów antykapitalistycznych jest tak silne, że ludzie ci gotowi pójść na kompromis z samym diabłem – a konkretnie: poprzeć nieudolne państwo – byleby tylko dostało się kapitalistom. Dla zmylenia czujności biznesu, występują nierzadko w roli obrońców konkurencji (byle doskonałej), pionierów wolnego rynku (byle regulowanego), wojowników o sprawiedliwość (byle społeczną), oraz czempionów wzrostu gospodarczego (byle zrównoważonego). W głębi serca jedynym modelem gospodarczym, jaki im odpowiada jest kolektywizm, monopol oraz władza namaszczonych elit, do których ludzie ci aspirują. Gardzą przy tym przedsiębiorczością, indywidualizmem, a zwłaszcza wolnością osobistą, przed którą nas energicznie chronią.

Dużo mówi się w polityce o budowaniu tak zwanego państwa dobrobytu, tudzież państwa opiekuńczego. Czy na pewno warto iść w tę stronę?

Mamy co do tego poważne i uzasadnione wątpliwości. Budowanie państwa dobrobytu prowadzi bowiem obywateli do zrzucania odpowiedzialności za własny dobrobyt na instytucję państwa, zamiast brania tej odpowiedzialności na siebie. Z historycznej perspektywy dobrobyt społeczny jest tym wyższy, im większa odpowiedzialność jednostki za własne życie.

Przekonuje o tym profesor David Schmidtz w książce pt. „Dobrobyt społeczny a odpowiedzialność jednostki”. Swoje rozważania dodatkowo ilustruje wieloma historycznymi i współczesnymi przykładami z różnych zakątków świata. Dzięki temu otrzymujemy solidną dawkę argumentów teoretycznych wspartych przemawiającymi do wyobraźni i wymownymi zastosowaniami idei w praktyce.

Czy ta książka naprawdę zrobi z Ciebie bogacza? Na to i wiele innych pytań odpowie Ci sam autor. Drodzy państwo głos oddajemy samemu Felixowi Dennisowi!

DLACZEGO BOGATY CZŁOWIEK MIAŁBY TRACIĆ CZAS NA PISANIE KSIĄŻKI, KTÓRA POMOŻE SIĘ WZBOGACIĆ INNYM?

Z dwóch powodów. Po pierwsze, lubię pisać o czymś, na czym w mojej ocenie się znam. Po drugie, uważam, że każda osoba wykazująca się względnie przyzwoitą inteligencją może zdobyć bogactwo, o ile będzie zmotywowana i odpowiednio się do tego przyłoży.

Z pewnością pomaga też to, że w trakcie pisania sączę naprawdę zacne wino (Chateau d’Yquem, rocznik 1986, jeśli już musisz wiedzieć) i delektuję się świeżo uwędzonymi przysmakami z małż, siedząc wygodnie przy oknie z jednym najpiękniejszych widoków na świecie.

W pierwszej części tej książki nauczę cię, jak zbudować bogactwo. W części drugiej pokażę ci, jak to bogactwo pomnażać – zamiast patrzeć, jak wszystko znika niczym topniejąca kostka lodu. Opowiem o pułapkach, których należy unikać, o doradcach, których nie warto słuchać, a także o minimalizowaniu ryzyka. Krótko mówiąc opowiem o pomnażaniu majątku poprzez mądre inwestowanie, czyli o wszystkim tym, co musisz wiedzieć, aby osiągnąć niezależność finansową, a następnie w pełni z niej korzystać.

– dr Rainer Zitelmann

Koniec polityki czyli państwo bez przymusu. Open Source Government.

Autor, Chas Holloway, w pierwszym tomie trzyczęściowej serii, zarysowuje koncepcję Open Source Government, która dzięki rozwojowi i popularyzacji technologii Blockchain daje nadzieję na zorganizowanie społeczeństwa na zasadzie dobrowolności, bez scentralizowanego aparatu przemocy. Żyjemy u progu kolejnej rewolucji technologicznej, która diametralnie odmieni życie człowieka. Chas Holloway nas na tę rewolucję przygotowuje.

Najciekawsze, najzabawniejsze i najstraszniejsze, omijane przez media głównego źródła, wiadomości z ostatnich lat zespolone w całość. Zszyte nićmi spisko-podobnych teorii, posklejane grubą warstwą humoru, dziesiątki anegdot, skandali i półprawd to idealna lektura dla każdego, kto wyżej poczucia humoru ceni tylko prawdę.

Czym jest owa Ręka, która nas kąsa? Czy to spisek elit, czy naturalna konsekwencja rządów większości? Tak jak w przysłowiu, do którego odnosi się tytuł, tak i w naszej rzeczywistości coś zostało postawione na głowie.

NK RK CK to najbardziej antysytemowa książka od lat. Wielu lat.

Kilkaset "newsów", których nie podały wieczorne dzienniki. Informacje, manipulacje i fakty, które zmienią twoje myślenie o dzisiejszej polityce. Im prawdziwiej, tym mniej poprawnie. Im mniej poprawnie, tym zabawniej.