Rynek i wolność - Linda i Morris Tannehill

Wydawnictwo: Fijorr Publishing
Ilość stron: 271

(Fragment)
Człowiek i społeczeństwo

W całej udokumentowanej historii ludzkości nigdy nie zdołano ustanowić takiego porządku społecznego, który by nie prowadził do zinstytucjonalizowanego gwałcenia wolności, pokoju i sprawiedliwości – czyli takiego porządku, w którym człowiek mógłby w pełni realizować swoje możliwości. Brak powodzenia na tym polu jest konsekwencją faktu, że myśliciele nigdy nie pojęli wystarczająco jasno i wyraźnie trzech rzeczy, a mianowicie: 1 – jaka jest ludzka natura, 2 – jakiego społeczeństwa potrzebuje człowiek, by realizować w pełni swoje możliwości, 3 – w jaki sposób zbudować takie społeczeństwo i zapewnić mu trwanie.
Większość samozwańczych planistów i inżynierów społecznych nie brała nawet pod uwagę, że natura człowieka jest specyficzna. Uważali oni człowieka za coś bezgranicznie plastycznego, za wytwór środowiska kulturowego lub gospodarczego, rodzaj bezkształtnej, nieposiadającej tożsamości masy, którą należy wymodelować zgodnie z ich wyobrażeniami. Ów brak zrozumienia, że człowiek ma specyficzną naturę określającą szczególny sposób jego działania, stał się przyczyną przelania morza łez i krwi… gdy projektanci społeczeństw usiłowali rozebrać człowieka na części i poskładać z powrotem w formie, która bardziej im odpowiadała.
Ponieważ jednak człowiek istnieje, to jest czymś – bytem o specyficznej naturze, który dla właściwego funkcjonowania jako istota ludzka wymaga określonego rodzaju społeczeństwa.
Od czasów Darwina dzięki badaniom naukowym odkrywamy coraz więcej świadectw ewolucji, które pokazują, w jaki sposób natura ludzka rozwijała się w istocie człekokształtnej. Ludzie, żeby przetrwać, musieli zdobyć pewne umiejętności i wiedzę o tym, jak się zachować – na przykład umiejętność powstrzymywania się od wzajemnych mordów oraz wiedzę o tym, że dobrowolna współpraca jest korzystna. Większość ludzi wiedzie życie w zgodzie z tą wiedzą i – o ile nikt się w ich sprawy nie wtrąca – pozostaje z innymi w dobrych stosunkach. Największymi ignorantami w dziedzinie natury ludzkiej byli zawsze społeczni planiści. Wciąż przybywa dowodów na to, że człowiek ma specyficzną naturę biologiczną, której nie można przekształcić zgodnie z upodobaniami inżynierów społecznych. Jednakże przywódcy polityczni nadal te dowody lekceważą. Jeśli ludzie mają być szczęśliwi i odnosić sukcesy, to muszą żyć w zgodzie z wymaganiami, jakie im stawia ich natura.