Oto bezlitosna, prawdopodobnie najlepsza opublikowana jak dotąd charakterystyka postawy życiowej współczesnej klasy niższej, pozwalająca zrozumieć, na czym tak naprawdę polega „pułapka biedy”. W swojej karierze zawodowej lekarza psychiatry Theodore Dalrymple pracował w szpitalu przy slumsach, w więzieniu oraz w ubogich krajach Afryki Subsaharyjskiej – można więc sądzić, że widział już wszystko. A jednak przypadki, z którymi spotykał się na co dzień w Anglii, nie przestawały wprawiać go w niedowierzanie. Bezsens egzystencji, powtarzalność błędów, degeneracja, całkowity brak odpowiedzialności – oto czym zaowocowała polityka państwa opiekuńczego w społeczności jej beneficjentów.

Swoje wymowne doświadczenia autor opisuje z pogardą dla poprawności politycznej, sporą dozą pesymizmu oraz domieszką czarnego humoru. Kunszt literacki doktora Dalrymple czyni lekturę Na dnie rozrywką intelektualną z najwyższej półki. Przeczytanie tej książki z pewnością skłoni do refleksji nad metodami walki z biedą i zagwarantuje odporność na bezwarunkowe pochylanie się nad losem nędzarzy – to bowiem, choć eliminuje ubóstwo w sensie materialnym, prowadzi do rozpowszechnienia być może mniej przykrego, lecz nie mniej przygnębiającego ubóstwa duchowego.

Fijorr Publishing proponuje Państwu nową pozycję: Najlepszy podatek. Najmniejszy podatek, autorstwa Jacka Kozika. Opisana w niej reforma podatkowa nie jest mrzonką czy niepraktyczną iluzją, lecz konceptem, który bez większego problemu może zostać zrealizowany. Nie dość, że proponowany system podatkowy nic nie kosztuje, to na dodatek przynosi same korzyści. Jedyną stroną, która jest na nim stratna, to politycy. Będą się mocno bronić przed reformą, ale właściwie przygotowany tłum obywateli powinien skutecznie im w tym przeszkodzić. I właśnie takiej edukacji służy książka Jacka Kozika, człowieka, który zajmuje się optymalizacjami podatkowym na co dzień, stąd wie, jak ułatwić życie ludziom, którym cyniczny rząd zabiera prawie połowę owoców ich ciężkiej pracy. Marnując na dodatek większą ich część!

W całej udokumentowanej historii ludzkości nigdy nie zdołano ustanowić takiego porządku społecznego, który by nie prowadził do zinstytucjonalizowanego gwałcenia wolności, pokoju i sprawiedliwości – czyli takiego porządku, w którym człowiek mógłby w pełni realizować swoje możliwości. Brak powodzenia na tym polu jest konsekwencją faktu, że myśliciele nigdy nie pojęli wystarczająco jasno i wyraźnie trzech rzeczy, a mianowicie: 1 – jaka jest ludzka natura, 2 – jakiego społeczeństwa potrzebuje człowiek, by realizować w pełni swoje możliwości, 3 – w jaki sposób zbudować takie społeczeństwo i zapewnić mu trwanie.

Większość samozwańczych planistów i inżynierów społecznych nie brała nawet pod uwagę, że natura człowieka jest specyficzna. Uważali oni człowieka za coś bezgranicznie plastycznego, za wytwór środowiska kulturowego lub gospodarczego, rodzaj bezkształtnej, nieposiadającej tożsamości masy, którą należy wymodelować zgodnie z ich wyobrażeniami. Ów brak zrozumienia, że człowiek ma specyficzną naturę określającą szczególny sposób jego działania, stał się przyczyną przelania morza łez i krwi… gdy projektanci społeczeństw usiłowali rozebrać człowieka na części i poskładać z powrotem w formie, która bardziej im odpowiadała.

Częstym argumentem zawistnych nieudaczników, przeciwników gospodarki rynkowej, biznesu i kapitalizmu jest twierdzenie, słuszne zresztą, ze swej istoty, że zachęcanie ludzi do otwierania własnych biznesów czy wspieranie prywatnej przedsiębiorczości mija się często z celem, gdyż z jednej strony nie wszyscy mają talent do robienia interesów, z drugiej zaś, sam talent do interesów nie wystarczy. W rezultacie, obie wspomniane grupy: przedsiębiorcy oraz ludzie pozbawieni smykałki (czy choćby ochoty) do interesów, charakteryzują się przeciwstawnymi interesami, skutkiem czego, są wobec siebie nastawieni wrogo.

Zapamiętajcie tego autora. Profesor uniwersytetu, a jednocześnie makler giełdowy, wydawca czasopism giełdowych i finansowych, a przede wszystkim praktyk, który pokazuje jak zastosować teorię (ekonomię) austriacką we własnym biznesie, w produkcji, a także – co jest specjalnością Skousena – w obrocie papierami wartościowymi. Dzięki unikalnej wiedzy, którą wykłada na 448 stronach Struktury produkcji w czasach największego kryzysu na Wall Street osiągał trzycyfrowe zwroty. Peter Drucker nazwał Skousena „guru nowej ekonomii”.

Najnowszybestseller jednego z najwybitniejszych współczesnychprzedstawicieli Szkoły Austriackiej, członka Instytutu Misesa z Alabamy (USA) oraz profesoraUniwersytetu w Madrycie. Jersusa Huerta de Soto, autora monumentalnego dzieła Pieniądz, kredyt bankowy, cykle koniunkturalne.

A niby do czego mi się to przyda? to pytanie zadawane przez wielu poirytowanych uczniów i studentów. Niestety niewielu rodziców, nauczycieli i wykładowców potrafi udzielić na nie konstruktywnej odpowiedzi. Zakłopotanie opiekunów podpowiada nam, że uczniowie i studenci mają powody, by marudzić.

Z drugiej strony wymagającym rodzicom, którzy do znudzenia powtarzają dzieciom: Ucz się pilnie i skończ porządne studia, a znajdziesz dobrą pracę, też trzeba przyznać rację. Dane mówią bowiem jasno statystycznie rzecz biorąc im lepsze wykształcenie tym wyższe zarobki.

Człowiek uczy się przez całe życie. Skoro tak, to warto uczyć się możliwie najszybciej i najskuteczniej. A jak to zrobić? Odpowiedzi na to pytanie udziela Anders Ericsson – światowy autorytet w dziedzinie efektywnego nabywania nowych umiejętności, którą bada od ponad trzydziestu lat.
W książce Droga na szczyt, napisanej wspólnie z kolegą po fachu, Robertem Poolem, Ericsson zebrał swoje naukowe obserwacje i poparł je istotnymi odkryciami innych badaczy. Rzetelność naukowego myślenia łączy się tutaj ze szczerym zamiłowaniem do konkretu praktyki. A bez tego nie istnieje dobry trening! Efektem wielu lat oddanej pracy nad zagadnieniem eksperckiego poziomu doskonałości jest ta właśnie książka – uznawana za najlepszą jak dotąd publikację opisującą sekret skutecznego uczenia się. W każdej dziedzinie, jaką tylko można sobie wyobrazić.

Ta książka to uniwersalny klucz otwierający praktycznie każde drzwi.

Jest to pierwsza i najważniejsza książka tzw. szkoły austriackiej, której autor urodził się w Nowym Sączu, a doktoryzował na krakowskiej Alma Mater. Menger Zasadami dokonał przewrotu Kopernikańskiego w ekonomii. Książka zmieniła spojrzenie na współczesną ekonomię, a jej autor uchodzi, coraz częściej, za najwybitniejszego ekonomistę w dziejach. Ironią jest to, że nawet dzisiaj, po tylu latach, praca Mengera wabi swoją świeżością spojrzenia, jest odkrywcza, a jej logika przystępna i jakże zdrowo rozsądkowa. Mimo to urzędujący ekonomiści wolą posługiwać się skompromitowaną teorią Keynesa i jego dworu. Z tym większą satysfakcją anonsujemy to dzieło. Gwarantujemy ucztę duchową/intelektualną i zmianę spojrzenia na wysiłki działającego człowieka.Mamy nadzieję, że przysłużymy się Państwu nie tylko okazją do pogłębienia zasad rewolucji marginalistycznej, nowoczesnej i rewolucyjnej teorii pieniądza, ale przede wszystkim tym, że przedstawiamy wybitnego człowieka, uczonego, który nie doczekał się jeszcze uznania na jakie zasługuje.

Po co wydawać dziś „Grzech Monetarny Zachodu” Jacques’a Rueffa? Po co czytać dziś książkę wydaną w 1971/72 roku, czterdzieści lat temu?

Odpowiedź na to pytanie jest prosta: Dlatego, że jest to książka na wskroś współczesna, traktująca o temacie, który, choć mogło się wydawać, że „waszyngtoński consensus” uczynił go nieaktualnym i przebrzmiałym, dziś, po „kryzysie Lehmana” z 2008 roku, i w związku z rozwijającym się przed naszymi oczami kryzysem „suwerennego zadłużenia”, stanął dziś w samym centrum światowej debaty ekonomicznej, temacie natury światowego systemu monetarno-finansowego i jego związku z kryzysem, w którym tkwimy.

Pierwszy kiosk, w którym serwowano burgera wołowego z frytkami, założony został przez Polaka, Teda S. Przybyłę, w centrum Chicago w 1937 r. Mimo iż zarówno jego hamburgery, jaki i frytki mogłyby śmiało konkurować z owianymi legendą daniami McDonald’s – interes upadł po kilku latach. Przybyło powiedział wtedy podobno, że Amerykanie są zbyt bogaci, by jadać hamburgery.

Jak to możliwe, że pionier hamburgerów Ted Przybyło poniósł klęskę, a outsider gastronomiczny Ray Kroc prawie 20 lat później zbudował fortunę na niemal identycznym pomyśle?

O tym właśnie mówi Imperium Big Maca. John F. Love opisuje budowę słynnej sieci restauracji od pierwszego lokalu z hamburgerami do potężnej globalnej marki. Śledząc decyzje i działania szefa korporacji Raya Kroca i jego zespołu, widzimy przed jakimi wyzwaniami staje przedsiębiorstwo na różnych etapach rozwoju. Fascynująca historia korporacji McDonald’s to praktyczny wykład franchisingu, marketingu, współpracy z dostawcami, standaryzacji, kontroli jakości i inwestowania w nieruchomości, czyli po prostu – biznesu.